Waarschuwing: Voor een betere ervaring op nolensplein.nl schakel je Javascript in je browser in. Klik hier voor hulp.


  Plaats advertentie
   
  Help en Info
 
   
  Zoekopdracht
  Verwijderlink opvragen
  Advertentie omhoogplaatsen?
 
   
  Inloggen
  Favorieten
  Afgelopen 24 uur
 
   
  Antiek en kunst
  Audio, Tv en Foto
  Auto - Banden en Velgen
  Auto diversen
  Auto-onderdelen
  Auto's
  Boeken
  Caravans en Kamperen
  Cd's en Dvd's
  Computers hardware
  Computers software
  Contacten en Berichten
  Dating
  Dieren en Toebehoren
  Diversen
  Doe-het-zelf en Verbouw
  Fietsen en Brommers
  Hobby en Vrije tijd
  Huis en Inrichting
  Kinderen en Baby's
  Kleding en Schoenen
  Klussen
  Motoren
  Muziek en Instrumenten
  Sieraden en Tassen
  Spelcomputers, Games
  Sport en Fitness
  Telecommunicatie
  Tickets en Kaartjes
  Tuin en Terras
  Vacatures
  Vakantie
  Vastelaovend
  Verzamelen
  Watersport en Boten
  Witgoed en Apparatuur
  Woningen te huur
  Woningen te koop
  Zakelijke goederen
   
 



Rdm technology button rotterdam
ee28c28bc23abf465a915234e90ac3de.jpg
a41d8e841dc70e3b925879004554bafa.jpg
Beschrijving
Rdm technology button rotterdam
conditie zgan.
een stuk vergane glorie
3 stuks voorradig
verzenden 1,95 euro bij 3 stuks
bieden vanaf afhaalprijs 2 euro per stuk
3 voor 5 euro
De Rotterdamsche Droogdok Maatschappij NV (RDM) was een belangrijke scheepswerf voor scheepsnieuwbouw, scheepsreparatie en machinebouw in Rotterdam, die heeft bestaan tussen 1902 en 1996. Het bedrijf bouwde 355 schepen, vrijwel allemaal zeegaand, zowel voor de koopvaardij als de marine. Ook construeerde het bedrijf brugdelen (Vianen) en boorplatforms. Op zijn hoogtepunt telde het bedrijf 7.000 personeelsleden en nam enige tijd de leidende positie onder de Nederlandse scheepswerven in.
Reparatie van schepen was de kurk waar het bedrijf op dreef, en in totaal heeft het 12 grote drijvende droogdokken bezeten (één ervan ging al vlak na de aanschaf verloren). De werf maakte vrijwel geen gebruik van gegraven dokken. De werf bouwde zowel vracht- als passagiersschepen, en tevens oorlogsschepen, waaronder onderzeeboten voor de Koninklijke Marine. De eerste opdracht voor nieuwbouw van een zeegaand schip kwam in 1905 binnen.
Het bekendste schip van de werf was het ss Rotterdam,
dat nu weer in de stad aan de kade ligt.
Start en eerste jaren
Het bedrijf werd opgericht op 23 januari 1902 en gevestigd op de Heijplaat aan de zuidelijke Maasoever. Het was een voortzetting van de Maatschappij De Maas, gevestigd in Delfshaven, in 1856 opgericht door de Schot Duncan Christie. Toen de werf in het begin van de 20ste eeuw Delfshaven moest verlaten, kwam de toen nog geheel onbebouwde Heijplaat als vestigingsplaats in beeld. De Dokhaven werd uitgegraven en met de vrijgekomen grond werd het werfterrein vier meter opgehoogd. De Dokhaven vormde het hart van het bedrijf.
Op 14 januari 1925 werd de Scheepsbouw Maatschappij Nieuwe Waterweg (opgericht in 1914), gevestigd schuin tegenover de RDM op de noordelijke oever in Schiedam, overgenomen en als zelfstandige vennootschap voortgezet. De RDM kreeg daardoor twee vestigingen, een situatie die tot de sluiting van de vestiging Nieuwe Waterweg in 1978 bleef bestaan.
Voor de huisvesting van de medewerkers liet de RDM vanwege de nogal afgelegen ligging van het bedrijf een eigen dorp bouwen, dat tussen 1914 en 1918 verrees en Tuindorp Heijplaat werd genoemd. Dat dorp omvatte ook scholen, drie kerken, een bejaardenhuis en winkels. Er vormde zich een hechte dorpsgemeenschap, die zich - met succes - hevig roerde tegen een dreigende sloop van het complex begin jaren negentig.
Onderzeebootloods
Voor de bouw van 3 onderzeeërs van de koloniale K-klasse werd een aparte hal gebouwd in 1928/29. Daarin konden, beschermd tegen blikken van buiten en tegen het weer, drie schepen tegelijk naast elkaar gebouwd worden. Deze 'Onderzeebootloods' werd uitgebreid in 1936, 1939 en 1946. De loods bestaat uit drie parallelle eenbeukige hallen. De oudste is de middelste, de oostelijke uit 1938 is lager en de jongste is de grootste. In 1938/39 bouwde de werf onderzeeërs voor Polen, de Sep.[1] In totaal werden er bij de RDM in deze loods 16 onderzeeërs gebouwd. Voor het transport naar buiten werd in 1989 een nieuwe schepenlift geconstrueerd. De laatste onderzeeër van de RDM was de Bruinvis, die in 1994 aan de marine werd geleverd.[2]
Overname[bewerken]
In 1938 kocht de RDM, samen met overbuurman NV Dok en Werf Maatschappij Wilton-Fijenoord, alle aandelen in branchegenoot NV Machinefabriek en Scheepswerf van P. Smit Jr. van de Rotterdamse zakenman D.G. van Beuningen. Dit bedrijf bleef onder eigen naam voortbestaan.
Tweede Wereldoorlog[bewerken]
Al in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog had de werf zich geïnteresseerd voor wapenproductie en kreeg opdrachten van de regering voor munitiefabricage. Een plan om ook kanonnen te gaan maken, kon niet meer in werking treden, hoewel de RDM zich had voorbereid en als vrijwel enige in Nederland kanonlopen kon vervaardigen. Bij de Duitse inval werd geen enkel schip en geen enkele installatie op de werf door Nederlanders vernietigd om gebruik door de vijand onmogelijk te maken.
Vlak na de nazi-Duitse inval, sprak het de-facto regeringshoofd, generaal Winkelman, met de directie van de RDM en maakte duidelijk dat het bedrijf geen enkel militair werk voor de bezetters kon uitvoeren, maar dat onderhanden werk voor de Nederlandse marine wel moest worden uitgevoerd. De bezetters arresteerden Winkelman echter snel daarna en maakten duidelijk dat weigering van militaire opdrachten afzetting van de directie tot gevolg zou hebben en de aanstelling van Duitse 'Verwälter' (vervangende beheerder). De werf weet eveneens pogingen om de aandelen in Duitse handen te brengen, te verijdelen.[3]
Doorwerken[bewerken]
Tijdens de oorlog werkte de werf zodoende gewoon door, net als overigens de gehele Rotterdamse haven. De werf heeft decennialang over de oorlogsperiode gezwegen. Er werden 32 zg. 'bouwnummers' uitgereikt,[4] dat wil zeggen dat er aan 32 schepen begonnen werd, een gemiddelde van ongeveer 6 per jaar, wat ruwweg de helft van de normale capaciteit van de werf was.
Duitse opdrachten[bewerken]
Onder meer werden er voor de Kriegsmarine in 1941 een Flugabwehrschiff gebouwd, in 1942 en 1943 8 'Minensuchboote', in 1943 4 'Torpedofangboote', in 1945 4 'Voorpostenbote'. De door de Nederlandse marine bestelde onderzeeërs O 23 en O 24 konden nog tijdens de Duitse aanval ontsnappen van de werf naar het buitenland. De O 26 en O 27 vielen onbeschadigd in nazi-Duitse handen, werden afgebouwd en hebben dienstgedaan als UD 4 en UD 5. (Een onderzeeboot van de werf Wilton-Fijenoord viel eveneens in Duitse handen en kreeg het dienstnummer UD 3).
De bezetters treffen op de werf de militair belangrijke snorkel aan, het apparaat waarmee onderzeeërs ook onder water hun dieselmotor nog kunnen gebruiken zodat zij een aanzienlijk groter bereik krijgen, een Nederlandse vinding. Alle onderzeeërs van de Kriegsmarine worden daar al snel mee uitgerust.
In totaal heeft de werf 25 oorlogsschepen aan de nazi-Duitsers geleverd. Ook heeft het bedrijf pantserdeuren en ander materiaal voor de bunkers van de zg. Atlantikwall vervaardigd voor de Wehrmacht.
Op 11 oktober 1941 wordt de werf door de RAF gebombardeerd, waarbij 2 doden en 4 gewonden vallen en een droogdok wordt beschadigd. De bezetters dwongen de werf om vaklieden uit te zenden voor gedwongen werk bij Duitse werven
Na de zomer van 1942 vertrokken 266 werknemers daarom naar de werf Blohm und Voss te Hamburg.[3] In 1943 koopt het bedrijf 200 hectare grond op de Heijplaat aan als volkstuin voor de verbouw van groenten door personeelsleden en buurtbewoners.
 

       

Advertentie gegevens !
Naam Pe Curvera
E-mail adverteerder Reageer
Tip Tip Nolensplein.nl
  Willekeurige volgende in Verzamelen
   
Meer van deze gebruiker Anderen bekeken ook


 
 
Copyright © 2004-2021 nolensplein.nl | Contact | Privacy verklaring | Algemene voorwaarden | Adverteren | Pagina gegenereerd in 0.0091 seconden.