Waarschuwing: Voor een betere ervaring op nolensplein.nl schakel je Javascript in je browser in. Klik hier voor hulp.


  Plaats advertentie
   
  Help en Info
 
   
  Zoekopdracht
  Verwijderlink opvragen
  Advertentie omhoogplaatsen?
 
   
  Inloggen
  Favorieten
  Afgelopen 24 uur
 
   
  Antiek en kunst
  Audio, Tv en Foto
  Auto - Banden en Velgen
  Auto diversen
  Auto-onderdelen
  Auto's
  Boeken
  Caravans en Kamperen
  Cd's en Dvd's
  Computers hardware
  Computers software
  Contacten en Berichten
  Dating
  Dieren en Toebehoren
  Diversen
  Doe-het-zelf en Verbouw
  Fietsen en Brommers
  Hobby en Vrije tijd
  Huis en Inrichting
  Kinderen en Baby's
  Kleding en Schoenen
  Klussen
  Motoren
  Muziek en Instrumenten
  Sieraden en Tassen
  Spelcomputers, Games
  Sport en Fitness
  Telecommunicatie
  Tickets en Kaartjes
  Tuin en Terras
  Vacatures
  Vakantie
  Vastelaovend
  Verzamelen
  Watersport en Boten
  Witgoed en Apparatuur
  Woningen te huur
  Woningen te koop
  Zakelijke goederen
   
 



Joannes Gijsen Jo bisschop Roermond foto mathieu koch
742438413590e173ac66e58b44f909e0.jpg
4c14ac555bcf4c796cd6f3e4d48d5293.jpg
60577dc22f9ff5d701afabb3bee92076.jpg
Beschrijving
Joannes Gijsen Jo bisschop Roermond foto mathieu koch
foto van mathieu koch munsterplein 23 gestempeld.
Bij voorkeur noemde Koch zich dan ook ‘photograph d’art’ of kunstfotograaf.
conditie zie foto s en oordeel zelf.
bieden vanaf afhaalprijs 12 euro
sorry voor de halve foto s. dit is om kopieren te voorkomen, ook in het belang van u, de koper.
alvast bedankt voor uw begrip
afhalen kan natuurlijk ook
44BB
.En ook ditmaal weerhield Rome geen naam uit de voordracht van het kapittel en benoemde op 20 januari 1972 rector Jo Gijsen, uit een lijst met kandidaten van een groep zeer behoudsgezinde, vooraanstaande katholieken. Op 13 februari 1972 werd hij in Vaticaanstad tot bisschop gewijd door de paus. Paulus VI dwong bij die gelegenheid kardinaal Bernardus Alfrink, aartsbisschop van Utrecht, Gijsen in Rome de handen op te leggen, wat volgens Bosmans Alfrinks "zwaarste gang naar Rome" werd. Op 4 maart 1972 vond de inbezitneming van de zetel in de Roermondse kathedraal plaats.
Bisschop Gijsen tijdens de Heiligdomsvaart van 1976 in Maastricht
Als nieuwe bisschop voerde Gijsen de al gemaakte plannen uit om het Limburgse bisdom in lijn met de constituties en decreten van het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) te brengen. Hij ontwierp een nieuw reglement voor katholieke scholen. Ook werd het protocol aangescherpt. Gijsen hanteerde daarbij een beleidsstijl die door zijn aanhangers als stijlvol, modern en zakelijk werd omschreven, passend bij de Kerk van na het Concilie. In relatief korte tijd wist Gijsen een behoorlijke mate van populariteit op te bouwen onder het behoudende deel van de Limburgse gelovigen. Meer vooruitstrevend ingestelde katholieken joeg hij echter met zijn beleid tegen zich in het harnas.
Zijn benoeming tot bisschop werd gezien als een maatregel van paus Paulus VI om de onrustige Nederlandse kerkprovincie weer meer richting het midden van de wereldkerk te krijgen.[8] Net als de benoeming in 1970 van Simonis tot bisschop van Rotterdam veroorzaakte ook zijn benoeming hevig protest. Gijsen steunde openlijk de Rooms Katholieke Partij Nederland, die tot de jaren 80 bestond.
Seminarie Rolduc
In 1974 richtte Gijsen het grootseminarie Rolduc op.[9] Tot die tijd was dit Rolduc een kleinseminarie. Zeven jaar eerder hadden de Nederlandse bisschoppen en de priesterordes hun samen ongeveer vijftig seminaries gesloten en vervangen door vijf theologische hogescholen. Nieuwe priesters leverden deze vijf opleidingen echter nauwelijks op. Rolduc verschafte in de periode tussen haar ontstaan en 2004, dertig jaar later, de opleiding aan 180 priesters, onder wie de latere aartsbisschop Eijk, bisschop Punt (bisdom Haarlem-Amsterdam), coadjutor Jan Hendriks (bisdom Haarlem-Amsterdam) en hulpbisschop De Jong (bisdom Roermond). De bisschoppen Hans van den Hende (Rotterdam) en Gerard de Korte (Groningen-Leeuwarden) werden aan het begin van de 21e eeuw overigens van buiten de kring van Gijsen aangetrokken.
stein
In Stein ontstond er een conflict tussen Gijsen en een groep traditionalistische rooms-katholieken rond de familie Meuleberg en de mystica en zieneres Bertha Meuleberg, die gezamenlijk een nieuwe kapel wilden laten inwijden. Bisschop Gijsen wilde deze kapel niet inzegenen omdat dat als een kerkelijke bevestiging zou kunnen worden opgevat van de genezing van de zieneres, van het bloedende kruis en van de stigmata. In 1976 verbood hij dan ook de gelovigen deel te nemen aan erediensten en de inwijding door de Franse aartsbisschop-emeritus Marcel Lefebvre van de lokale kapel van het Heilig Lijden van Christus, waar de Tridentijnse ritus bewaard bleef. Gelovigen die gehecht waren aan deze ritus verklaarden daarop in De Limburger "geen cent" meer om het bisdom van Gijsen te geven. Lefebvre diende in de kapelnieuwbouw te Stein het vormsel volgens de klassieke Romeinse ritus meerdere jaren toe, onder grote belangstelling van de lokale pers.[10] Tot een langdurige scheuring met een significant aantal conservatieve katholieken kwam het onder Gijsen echter niet.
Roze Zaterdag
Homoseksuelen demonstreren in 1979 in Roermond tegen uitlatingen van bisschop Gijsen. Op het spandoek staat te lezen: "Gijsen flikker op"
Roze Zaterdag[11] is een begrip geworden in de homo-scene. Op Paaszaterdag 14 april 1979 werd deze naam voor het eerst gebruikt voor een protestmars in Roermond tegen bisschop Gijsen. Aanleiding was een interview van de bisschop met het tijdschrift Elsevier in januari 1979, waarin felle uitspraken werden gedaan jegens homo's. Duizenden mensen, homo's en tegenstanders van bisschop Gijsen, liepen door het centrum van de Limburgse Bisschopsstad met slogans als 'Gijsen, flikker op!' om aan het eind een petitie met 8000 handtekeningen af te geven aan het bisschoppelijk paleis in de binnenstad. Sindsdien is Roze Zaterdag in Nederland een jaarlijks terugkerend evenement in steeds een andere stad.
Missiebureau Roermond
Gedurende deze periode ontstond ook een controverse rond verscheidene Limburgse missie-organisaties. Het Bureau voor Internationale Solidariteit in Roermond had zich in 1983 kennelijk opgeworpen als het Limburgse steunpunt van het Komitee Kruisraketten Nee, waarin naast het IKV ook de PPR, de CPN en andere linkse partijen zaten. Dit bleek uit de telefoonnummers op de pamfletten van het kruisrakettencomité. De latere voorzitter van Pro Ecclesia et Pontifice (=Voor Kerk en Paus), mevrouw Mr. Erica Schruer, gaf die informatie door aan het Katholiek Nieuwsblad. Gijsen had er bovendien bezwaar tegen dat het ingezamelde geld ook gebruikt werd voor projecten die niet de missie centraal stelden, maar sociale en emanciperende doelen, zonder dat de Kerk er nadrukkelijk bij betrokken was, naast projecten van zogenoemde bevrijdingstheologen in Zuid-Amerika. Hij had er ook moeite mee dat veel participanten van de Acht Meibeweging actief waren in organisaties voor ontwikkelingssamenwerking. Dit was voor hem reden om de relaties met de bestaande missie-organisaties in Limburg op een laag pitje te zetten.
Nadat Gijsen deze organisaties herhaaldelijk veroordeeld had, richtte hij een eigen missiebureau op, dat tot op de huidige dag actief is.[12] Het splitsen van de katholieke ontwikkelingssamenwerking door oprichting van dit missiebureau leverde de bisschop herhaaldelijk kritiek op, ook via regionale kranten als De Limburger en landelijke media. Tijdens de Bijzondere Synode in 1980 heeft Gijsen op aandringen van zijn medebisschoppen een document ondertekend waarin hij beloofde de eenheid met de missieorganisaties te herstellen. Dit herstel is echter tot en met zijn vertrek nooit van de grond gekomen.
Aftreden en opvolging
In 1993 trad Gijsen op dringend advies van zijn arts - volgens wie de kans op een collaps zeer groot was - af als bisschop van Roermond en trok zich terug in een klooster te Walpersdorf (Oostenrijk). Volgens het Katholiek Nieuwsblad kan op de achtergrond de zaak van de conrector van zijn priesteropleiding, die publiekelijk beschuldigd was van een homoseksuele verhouding met een (overigens reeds oudere, lang volwassen) seminarist, hier ook een rol in gespeeld hebben.[13][14] Volgens sommigen zou Gijsen door de toestand op zijn seminarie de steun van het Vaticaan ontvallen zijn. Zelf heeft hij dit altijd ontkend.[15] Gijsen werd opgevolgd door mgr. F.J.M. Wiertz, die hem bij zijn installatie-mis beschreef als degene die in het bisdom de priesters hun identiteit had teruggegeven.
wikipedia
 

       

Advertentie gegevens !
Naam Pe Curvera
E-mail adverteerder Reageer
Tip Tip Nolensplein.nl
  Willekeurige volgende in Verzamelen
   
Meer van deze gebruiker Anderen bekeken ook


 
 
Copyright © 2004-2021 nolensplein.nl | Contact | Privacy verklaring | Algemene voorwaarden | Adverteren | Pagina gegenereerd in 0.0109 seconden.